تفاوت بین عصاره نسبت و عصاره محتوا

این دو همچنین در روش های تشخیص آنها ، روش های استفاده و محتوای مواد متفاوت هستند.
1. روش تشخیص: تشخیص عصاره های متناسب معمولاً از کروماتوگرافی لایه ای - (TLC) برای تشخیص کیفی استفاده می کند ، در حالی که کیفیت عصاره های محتوا باید از طریق روش های تعیین محتوای خاص ارزیابی شود.
2. استفاده: عصاره های متناسب معمولاً در تولید ، مانند توسعه فرمول در صنایعی مانند مواد غذایی ، داروهای و مواد آرایشی ، برای توسعه خواص خاص محصولات مورد استفاده قرار می گیرند. و عصاره های محتوا برای تحقیقات علمی خاص مانند فارماکولوژی ، زیست شناسی یا شیمی برای مطالعه مکانیسم یا تأثیر اجزای خاص مناسب تر هستند.
محتوای مواد: عصاره های متناسب نمی توانند اجزای محتوای خاص را تشخیص دهند ، و محتوای مواد آنها بر اساس نسبت های ثابت از مواد اولیه استخراج می شود. و عصاره محتوا بر محتوای اجزای خاص متمرکز است ، به عنوان مثال ، برخی از عصاره های گیاهی ممکن است عمدتا حاوی فلاونوئیدها یا پلی فنول ها باشند و تعیین محتوای آنها می تواند کیفیت عصاره را ارزیابی کند.
با استفاده از عصاره گل رز به عنوان نمونه ، تفاوت در نسبت و محتوای عصاره با جزئیات توضیح داده خواهد شد.
استخراج متناسب: اگر گل رز را در نسبت 5: 1 استخراج کنیم ، این بدان معنی است که استفاده از 5 کیلوگرم مواد اولیه گل رز می تواند 1 کیلوگرم عصاره را استخراج کند. این روش استخراج عمدتاً بر نسبت عملکرد عصاره متمرکز است ، بدون اینکه به محتوای اجزای خاص در عصاره توجه داشته باشد.
استخراج محتوا: اگر می خواهیم اجزای خاص را از گل سرخ مانند فلاونوئیدها استخراج کنیم و می خواهیم محتوای آنها را به 5 ٪ افزایش دهیم ، پس باید از استخراج محتوا استفاده کنیم. این بدان معنی است که برای تصفیه فلاونوئیدها در گلهای رز تا 5 ٪ باید از حلالها و روشهای مناسب استفاده شود. این روش استخراج عمدتا بر محتوای اجزای خاص در عصاره متمرکز است.
بنابراین ، تفاوت اصلی بین استخراج نسبت و استخراج محتوا در این است که اولی بر نسبت مواد و محصولات اولیه تمرکز دارد ، در حالی که دومی بر محتوای مواد خاص موجود در محصول متمرکز است.